In een tiny house wonen met een gezin

Het is gemakkelijk voor te stellen dat tiny houses ideaal zijn voor alleenstaanden en koppels: Je eigen dak boven je hoofd, muziek die opduikt zonder je buren te storen, eindelijk ruimte voor individualiteit….

Maar wat als gezinsplanning om de hoek komt kijken? Is het tiny house nog steeds het ideale huis als er een kind komt? Het antwoord is dat dit zeker afhangt van het ontwerp.

En meestal zijn het niet de kinderen, maar de volwassenen die zich het meest verkrampt voelen. ruimtebesparende wiegjeskinderen genieten er meestal zelfs van als ze samen in een afgesloten ruimte wonen. Net als op een kampeervakantie of in een camper. Ze vinden het leuk om dicht bij hun ouders te zijn. Bij het bouwen of kopen van een klein huisje is het daarom een kwestie van het kiezen van een plattegrond die, ondanks deze nabijheid, aan beide zijden mogelijkheden biedt om zich terug te trekken.

Creëer mogelijkheden voor terugtrekking

Of je nu kinderen wilt of niet, een aparte ruimte is altijd een voordeel: of het nu als studeerkamer, als logeerkamer of als kamer “voor alle eventualiteiten” wordt gebruikt. Als er een baby in het gezin komt, is het vrij gemakkelijk om in het begin ruimte te vinden voor een wieg in de slaapkamer van de ouders.

Er zijn zelfs oplossingen voor zeer krappe omstandigheden, zoals te zien is op de aangrenzende foto van interieurontwerper Gunnar Larson, die samen met zijn vrouw het 37 m² grote East Village appartement heeft voorbereid op de groei van de familie en een veren wieg in de slaapkamer heeft opgehangen. Maar uiterlijk op de leeftijd van 9 maanden, wanneer het kind zich aan de rand van de wieg kan optrekken, heeft het een andere plaats nodig. Gelukkig die dan een extra kamer kan inrichten.

Tijdens de brainstorming over ons eengezinswoning project (een artikel voor evaluatie volgt de komende dagen), hebben vooral alleenstaande moeders de wens geuit voor een plattegrond met een grote kinderkamer en een kleinere slaapkamer voor de ouders.

Dat is logisch, want de slaapkamer van de ouders is er meestal alleen om te slapen en hoogstens uitgerust met een bureau. Door de vele huishoudelijke activiteiten brengen volwassenen veel meer tijd door in de andere delen van het huis. Daarom zien zij ook het hele huis als hun grondgebied.

Voor kinderen is het op zijn beurt enorm belangrijk om een eigen domein te hebben en het kan ook erg ontspannend zijn voor ouders als er grenzen kunnen worden getrokken en deuren gesloten. Omdat de kinderkamer ook een recreatieruimte is die ruimte moet bieden om te spelen, is intelligent gebruik van de ruimte belangrijk hier en vooral in tiny houses.

Het zolderbed, een ruimtewonder…

Om zoveel mogelijk speelruimte te creëren in kleine kinderkamers, is het raadzaam om het bed dat het meeste vloeroppervlak nodig heeft, te plannen als een opklapbed of als een loftbed.

Vooral ruimtebesparend zijn de stapelbedden, die je zelf kunt opmaken of in verschillende varianten kunt kopen. Rechts op de foto een zolderbedje, dat ik overigens gevonden heb, terwijl ik in de woningtextiel op Otto.de aan het rondkijken was en een paar kliks in het rond. Trouwens, met een gordijn eronder kan zo’n zolderverdieping gemakkelijk worden omgetoverd tot een speeltuin.

Bijzonder praktisch bij deze constructie: omdat het bed als het ware is opgekrikt, kan het later ook als normaal bed worden gebruikt. Tot die tijd is er onderin ruimte om te spelen, veel opbergruimte en een tafel waar huiswerk gemaakt kan worden.

Of, als een broer of zus komt, wordt het een stapelbed. In kinderkamers met bijzonder lage plafonds kan een opklapbed daarentegen geschikter zijn.

De Italiaanse meubelfabrikant Clei bijvoorbeeld heeft hiervoor uitgekiende, niet bepaald goedkope oplossingen: klapbedden die in één beweging van bed tot bureau en terug kunnen worden omgevormd, waarbij het tafelblad altijd horizontaal blijft en er niets hoeft te worden opgeruimd.